Karin Slijkhuis, mijn blokfluitlerares, had me aangeraden om er naar toe te gaan. Het leek me erg leuk. Je moest eerst op eigen gelegenheid naar Mechelen komen waar het verzamelpunt was van de groep. Van daar uit gingen we samen met de trein naar Rossignol, dat ligt onderin België nog onder het drielandenpunt. Toen we daar aankwamen mochten we direct onze standaards en blokfluiten pakken en begonnen we aan onze eerste blokfluitsessie. Je mocht kiezen welke stem je wou spelen en welke blokfluit van (sopranino, sopraan, alt, tenor, bas, sub-bas ….) De avond werd opgevuld met leuke kennismakende spelletjes geregeld door het animatieteam.

Elke dag was er een planning met daarin verschillende blokfluitsessies.  Je had een sessie met de hele groep, één sessie met een groep van ongeveer tien personen en dan had je nog kleine groepjes van zo’n vijf personen. Zo kreeg iedereen aandacht op niveau. Je leert er ontzettend veel. De docenten zijn erg gedreven en helpen je met alles. Ook kreeg je technieklessen in hoe je de fluit juist vasthoudt en hoe je je vingers  goed houdt. Tussen de blokfluitsessies door had je soms pauze, maar dan ging je vaak op je kamer oefenen voor het slotconcert dat we moesten spelen op zaterdag in Mechelen op de Mechelse blokfluitdagen. ’s Avonds werden er weer leuke dingen geregeld door het animatieteam. Donderdag avond kwamen er twee mensen die ons volksdansen gingen leren want een paar van ons mochten die zaterdag ook nog gaan volksdansen op het concert van een van onze docenten. Zaterdag morgen zijn we weer vertrokken en naar Mechelen gereisd waar we hebben gefloten op het eindconcert. Je kon eventueel nog blijven en overnachten in een klooster want het waren de Mechelse blokfluitdagen. Het was een enorme ervaring. Ik raad het iedereen aan die blokfluit kan spelen om het te doen, het is enorm gezellig en je leert ontzettend veel en het is een ervaring die niemand je meer afneemt!